Είναι νωρίς το απόγευμα στη γειτονιά Τσέλσι του Μανχάταν, και τα αγόρια του ροκ συγκροτήματος Greta Van Fleet—ο τραγουδιστής Josh Kiszka, ο δίδυμος αδελφός του και κιθαρίστας Jake, ο μικρότερος αδελφός τους μπασίστας Sam, και ο ντράμερ Danny Wagner—έχουν συγκεντρωθεί σε ένα στούντιο για να υπογράψουν τεράστιους σωρούς του τέταρτου άλμπουμ τους, Palace for the People. (Κυκλοφορεί σήμερα.) Σκεπτόμενος το έργο που έχει μπροστά του, ο Josh δεν μπορεί παρά να θυμηθεί το πρώτο ταξίδι του συγκροτήματος από το Μίσιγκαν στην πόλη, ακριβώς τη στιγμή που έμπαιναν στο mainstream. «Ήταν ένα απόλυτο πολιτισμικό σοκ», λέει στο Vogue. «Τότε, δεν μπορούσα να μείνω εδώ πάνω από μια εβδομάδα γιατί ήταν απλώς υπερβολικά πολλά ερεθίσματα.» Σχεδόν μια δεκαετία αργότερα, είναι παραπάνω από συνηθισμένοι στη φασαρία και τη βιασύνη. Καθοδηγούμενοι από συναισθηματικά πλούσιους στίχους, το χαρακτηριστικό φαλτσέτο του Josh, και μια γενική αγάπη για τη θεατρικότητα, οι Greta Van Fleet έχουν γίνει φύλακες της ιερής φλόγας του ροκ, κερδίζοντας τέσσερις υποψηφιότητες για Grammy και μία νίκη, για το καλύτερο ροκ άλμπουμ το 2019. Σύμφωνα με τον Josh, ο τίτλος Palace for the People προέρχεται από ένα πραγματικό παλάτι στην Αγγλία που χτίστηκε για δημόσια χρήση. «Είναι μια τόσο Greta έννοια», λέει. «Όταν παίζουμε συναυλίες, είναι απίστευτα συμπεριληπτικό και βλέπεις ανθρώπους από παντού, και όλων των ηλικιών. Είναι ένα πραγματικό παλάτι για τον λαό.» (Τα εισιτήρια για την παγκόσμια περιοδεία τους Into the Beginning, που ξεκινά τον επόμενο χρόνο, θα είναι διαθέσιμα στις 15 Οκτωβρίου και θα προσφέρονται αποκλειστικά στην ονομαστική τους αξία.) Εδώ, ο Josh Kiszka εξηγεί γιατί, μετά από ένα διάλειμμα τριών ετών, οι Greta Van Fleet επιστρέφουν και πιο συνδεδεμένοι από ποτέ. Vogue: Καταφέρατε να αντέξετε στη δοκιμασία του χρόνου για σχεδόν μια δεκαετία. Σε τι το αποδίδετε; Josh Kiszka: Έχουμε ξεπεράσει τόσα πολλά εμπόδια μεγαλώνοντας μέσα σε αυτό το συγκρότημα. Ακόμα και μόλις βγήκαμε από το λύκειο, θυμάμαι τον Sam και τον Danny να χάνουν τον χορό του σχολείου τους επειδή έπρεπε να παίξουμε κάποια συναυλία. Οπότε ποτέ δεν είχαμε πραγματικά την ευκαιρία ή τις συνθήκες να μεγαλώσουμε σε κάποιο είδος οργανωμένου, παραδοσιακού ή συμβατικού περιβάλλοντος λόγω της πρώιμης επιτυχίας στην καριέρα μας. Μόνο πρόσφατα σκέφτηκα πίσω και συνειδητοποίησα ότι αυτό ήταν πραγματικά παράλογο να το ζεις. Οπότε αν επρόκειτο να πέσουμε ή να καταρρεύσουμε ή να διχαστούμε, θα είχε συμβεί νωρίτερα. Υπάρχει μια αδελφότητα εκεί. Χωρίς εμάς τους τέσσερις και αυτού του είδους το σύστημα υποστήριξης, δεν θα φτιάχναμε τη μουσική που φτιάχνουμε και σίγουρα δεν θα ήμασταν ακόμα εδώ τώρα. Πώς αντιμετωπίζετε το γεγονός ότι είστε ένα από τα λίγα ροκ συγκροτήματα που ξεχώρισαν στη σύγχρονη εποχή; Έχετε νιώσει πρόσθετη πίεση ως αποτέλεσμα; Νομίζω ότι υπάρχει πίεση εκεί, σε έναν βαθμό, λόγω της ευθύνης που έχουμε απέναντι σε αυτό το ιερό είδος. Όταν είσαι βυθισμένος σε αυτό, σκέφτεσαι: Ω, Θεέ μου, καλύτερα να είμαστε πραγματικά σε φόρμα και να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό. Αλλά φαίνεται ότι είμαστε κάπως μειονότητα και νομίζω ότι γι' αυτό αποφασίσαμε να φτιάξουμε μουσική. Παρέχουμε κάτι που δεν υπήρχε όταν μεγαλώναμε. Κανείς δεν έφτιαχνε ροκ εν ρολ μουσική. Αλλά είναι ένα όμορφο, ελαστικό είδος που περιλαμβάνει τόσες πολλές διαφορετικές επιρροές, και είναι σαν ένα χωνευτήρι. Είναι σχεδόν μια αναλογία για την ανθρώπινη γαμημένη εμπειρία. Δεν νομίζω ότι κανείς κάνει πραγματικά αυτό που κάνουμε εμείς ή έχει κάνει αυτό που έχουμε κάνει. Το λέω αντικειμενικά, χωρίς καμία μορφή προσποίησης ή υποκειμενικότητας. Πώς ήταν η αντίδραση όταν πρωτοεμφανιστήκατε στη σκηνή; Οι οπαδοί του ροκ είναι γνωστοί για το ότι είναι εξαιρετικά σοβαροί με το είδος. Ήταν άνθρωποι που μας έβριζαν αριστερά και δεξιά. Σαν, «Ω, ας ευνουχίσουμε αυτούς τους μαλάκες.» Οι άνθρωποι στην κοινότητα του ροκ εν ρολ πραγματικά προσκολλώνται στη μουσική τους σαν να είναι γραφή. Σαν να είναι κάποιο είδος πνευματικού κειμένου. Το συναίσθημα ήταν, αυτά τα μυξιάρικα παιδιά έρχονται εδώ, και θα κάνουν ένα μεγάλο χάος σε όλη αυτή τη μαλακία! Και, φυσικά, είναι αρκετά το αντίθετο· ήρθαμε με τον μεγαλύτερο σεβασμό και ευλάβεια. Αλλά τώρα έχει κάπως ισορροπήσει. Νομίζω ότι όταν κάτι νέο συμβαίνει γρήγορα, μεγάλο και δυνατά στην ποπ κουλτούρα, το ένστικτο είναι να το συγκρίνεις με ό,τι έχει προηγηθεί. Και όταν κάτι δεν συγκρίνεται ή δεν ταιριάζει σε ένα καλούπι, οι άνθρωποι χάνουν το μυαλό τους. Αλλά όλες οι μεγαλύτερες επιρροές μας πέρασαν από αυτό.
Φωτογραφία: Sophia Matinazad
Μπορείς να εξηγήσεις το πλήρες παρασκήνιο πίσω από τον τίτλο Palace for the People; Ξέρω ότι βασίζεται σε ένα πραγματικό μέρος.
Προέρχεται από το Alexandra Palace, έναν χώρο που παίξαμε στο Λονδίνο. Βρίσκεται σε έναν λόφο που πήρε το όνομά του από την Πριγκίπισσα Αλεξάνδρα. Η βασιλική οικογένεια το έχτισε, και έχει μια όμορφη θέα στο κέντρο του Λονδίνου. Είναι τρελό που είναι μουσικός χώρος—είναι μοναδικό και μαγικό. Αρχίσαμε να σκεφτόμαστε την ιδέα και να την αναλύουμε φιλοσοφικά, και σκέφτηκα, Αυτός είναι ένας τόσο Greta τίτλος και μια τόσο Greta έννοια. Το ήθος αυτής της ανθρωπιάς και του πώς είμαστε διασυνδεδεμένοι. Υπάρχει μια κοινή συνείδηση.
Αυτή είναι η πρώτη σας κυκλοφορία άλμπουμ αφότου δηλώσατε δημόσια τη σεξουαλικότητά σας. Ήσασταν φυλαγμένος στους στίχους πριν, και έχει αλλάξει η δημιουργική σας διαδικασία εξαιτίας αυτού;
Νομίζω ότι επηρέασε τη στιχουργία μου και την προσέγγισή μου στη μουσική—πώς τραγουδάω σωματικά και πώς γράφω. Είμαι πιο αυτοσυνείδητος και πιο ελεύθερος από ποτέ. Δεν ήταν ότι ήμουν ποτέ κρυμμένος. Απλώς κανείς δεν είχε ρωτήσει ποτέ. Μετά γίνεσαι δημόσιο πρόσωπο, και όλοι θέλουν να ξέρουν, «Με ποιον βγαίνεις;» Το πρώτο σου ένστικτο είναι να κρατήσεις λίγη ιδιωτικότητα, σκεπτόμενος, Ίσως θα έπρεπε να προστατεύσω τη ζωή μου για να προστατεύσω τον σύντροφό μου ή κάτι τέτοιο.
Τι έλεγες όταν οι άνθρωποι ρωτούσαν με ποιον έβγαινες τότε;
Έλεγα κάπως, «Κάποιον.» Όταν δήλωσα δημόσια τη σεξουαλικότητά μου, σκέφτηκα ότι ήταν σημαντικό να το τονίσω γιατί στο Τενεσί, αμφισβητούσαν ένα σωρό γελοίους νόμους και περνούσαν κάποιους πραγματικά παράξενους κανονισμούς. Ένιωσα ότι η πολιτική χώνει τη μύτη της σε κοινωνικά και ηθικά ζητήματα. Οπότε είπα, «Εντάξει, τι λέτε για αυτό, μαλάκες;» Και να 'μαστε. Αν και σκέφτηκα επίσης ότι θα είχα στόχο στην πλάτη μου. Αλλά δεν με πείραξε. Είπα, «Σκότωσέ με αν θέλεις. Αυτό είναι ανθρώπινο. Αυτό είναι φυσικό. Αυτό είμαστε. Αυτό είναι μέρος μας.»
Η πρώτη συναυλία που παίξαμε σε εκείνη την τελευταία περιοδεία ήταν στο Νάσβιλ, στο Bridgestone Arena. Παίξαμε το τραγούδι «Light My Love», ένα όμορφο ερωτικό τραγούδι που δεν ήταν δεμένο με κάτι συγκεκριμένο. Ήταν απλώς ένα πολύ ρομαντικό τραγούδι για την ταυτότητα και την αυτοέκφραση. Δεν ήμουν προετοιμασμένος για αυτό, αλλά ολόκληρος ο χώρος—ο Θεός ξέρει πόσοι άνθρωποι—είχαν οργανώσει ένα λαμπερό ουράνιο τόξο από τα τηλέφωνά τους, και ολόκληρη η αρένα ήταν γεμάτη ουράνια τόξα. Μετά βίας μπόρεσα να τελειώσω το τραγούδι γιατί ήταν τόσο συναισθηματικό. Τώρα έχω μητέρες να λένε, «Ο εξάχρονος γιος μου άνοιξε σε μένα σήμερα, και τώρα είμαστε πιο κοντά από ποτέ. Ευχαριστώ.» Οπότε ξεκίνησε ένα κίνημα που δεν περίμενα.
Και πάλι, η queer ταυτότητα ήταν πάντα μέρος του είδους. Οπότε πρέπει να νιώθεις λίγο σαν να συνεχίζεις μια κληρονομιά.
Είμαι αρκετά τυχερός που στέκομαι στους ώμους γιγάντων. Χωρίς προκατόχους όπως ο Elton [John] και ο Freddie [Mercury], όλα θα ήταν διπλά δύσκολα. Πολλά από αυτά που κάνω αφορούν το να δίνω στους ανθρώπους την άδεια να είναι ο εαυτός τους. Θέλω να τους ξυπνήσω και να τους βγάλω από το καβούκι τους.
Το υψιπετές σινγκλ σας «Saw You Stand», με αυτό το φαλτσέτο σας, είναι ένα ισχυρό τραγούδι. Μπορείς να με πάρεις από την ιστορία πίσω από αυτό;
Ποτέ δεν είχα γράψει τραγούδι από καρδιά που ράγισε πριν. Έχω φίλους τραγουδοποιούς, και πάντα έλεγαν, «Μπορώ να γράψω μόνο όταν είμαι δυστυχισμένος και λυπημένος», αλλά ποτέ δεν το καταλάβαινα. Αλλά μετά από εννέα χρόνια με τον σύντροφό μου, χωρίσαμε. Απομακρυνθήκαμε, και ήταν καταστροφικό. Ακόμα τον αγαπώ και τον σέβομαι, αλλά απλώς δεν ήταν φτιαγμένο για να κρατήσει. Οπότε αυτό το τραγούδι είναι κάπως μια αντανάκλαση αυτής της σχέσης. Ήθελα να το γράψω με τρόπο που να είναι για όλους, οπότε η πρώτη γραμμή είναι «Anyone who ever loves.» Είναι σαν, αυτό είναι ένα τραγούδι για την αγάπη, και οποιοσδήποτε άνθρωπος σε οποιοδήποτε σημείο της ζωής του σε οποιοδήποτε σενάριο μπορεί να το ερμηνεύσει για τον εαυτό του. Μισώ να είμαι ασαφής, αλλά μερικές φορές όταν είσαι διφορούμενοςΌταν δίνεις στους ανθρώπους αρκετό χώρο, μπορούν να βρουν τη δική τους θέση για να ανήκουν. Νωρίτερα ανέφερες ότι στέκεσαι στους ώμους μουσικών γιγάντων. Το ίδιο θα μπορούσε να ειπωθεί για την αίσθηση του στυλ σου. Ποια είναι τα είδωλα του στυλ σου; Νομίζω ότι η Elizabeth Taylor είναι είδωλο της μόδας. Και ο Liberace επίσης. Είμαι πολύ αφοσιωμένος στο στυλ μου, και πολλοί άνθρωποι με έχουν εμπνεύσει—όχι μόνο μουσικοί, αλλά και σκηνοθέτες. Σχεδιάζω πολλά από αυτά που φοράω. Αν οραματίζεσαι κάτι που δεν υπάρχει ακόμα, πρέπει να το δημιουργήσεις. Αυτό μου συμβαίνει συχνά, γι' αυτό η μόδα μπορεί να είναι απογοητευτική αλλά και ανταμείβουσα. Συνεργάζομαι πολύ με την Amber Doyle εδώ στη Νέα Υόρκη, και είναι οραματίστρια. Μπορώ να της φέρω οποιαδήποτε ιδέα και την κάνει πραγματικότητα. Πρόσφατα, για παράδειγμα, φτιάξαμε ένα κοστούμι εμπνευσμένο από κάτι που φόρεσε η Cher στο Met Gala—μια φόρμα με φτερά. Για μια συναυλία στο Νάσβιλ, δημιουργήσαμε κάτι παρόμοιο: ένα πουλόβερ με φτερά στα πόδια και τα χέρια, φτιαγμένο από mesh με χαμηλό ντεκολτέ καλυμμένο με στρας. Η Cher είναι απλώς εκκεντρική. Αλλά νομίζω ότι αυτό συλλαμβάνει ένα είδος ροκ εν ρολ πνεύματος. Όταν είμαι αγχωμένος ή καταθλιπτικός, ή δεν θέλω να το κάνω, βάζω το outfit μου και τότε είναι σαν, «Ω, είμαι τόσο έτοιμος για αυτό.» Αυτή η συζήτηση έχει επεξεργαστεί και συμπτυχθεί.
Συχνές Ερωτήσεις
Συχνές Ερωτήσεις για τους Greta Van Fleet Που Λάμπουν Ακόμα Έντονα
1 Ποιοι είναι οι Greta Van Fleet
Ένα ροκ συγκρότημα από το Frankenmuth του Μίσιγκαν αποτελούμενο από τα αδέλφια Josh Jake και Sam Kiszka συν τον ντράμερ Danny Wagner Σχηματίστηκαν το 2012
2 Γιατί οι άνθρωποι λένε ότι λάμπουν ακόμα έντονα
Επειδή συνεχίζουν να εξελίσσονται από τα πρώτα τους χρόνια—κερδίζοντας ένα Grammy γεμίζοντας μεγάλους χώρους και κυκλοφορώντας νέα μουσική χρόνια μετά την πρώτη τους μεγάλη επιτυχία Δεν έχουν ξεθωριάσει όπως πολλοί περίμεναν
3 Τι είδους μουσική παίζουν
Κλασικό hard rock και blues rock με μοντέρνα πινελιά Σκέψου μεγάλα ριφ κιθάρας υψιπετείς φωνές και βαριά τύμπανα
4 Ποιο είναι το μεγαλύτερο τραγούδι τους
Highway Tune που κυκλοφόρησε το 2017 Τους έβαλε στον χάρτη και είναι ακόμα το πιο αναγνωρίσιμο κομμάτι τους
5 Κέρδισαν Grammy
Ναι Κέρδισαν το Best Rock Album για το From the Fires το 2019
6 Γιατί συγκρίνονται με τους Led Zeppelin
Οι υψηλές φωνές του Josh Kiszka και ο bluesy βαρύς ήχος του συγκροτήματος θυμίζουν σε πολλούς ακροατές τους Led Zeppelin Το συγκρότημα λέει ότι οι επιρροές τους είναι ευρύτερες από αυτό
7 Ποια άλμπουμ έχουν κυκλοφορήσει
From the Fires Anthem of the Peaceful Army The Battle at Gardens Gate και Starcatcher
8 Είναι ακόμα μαζί και περιοδεύουν
Ναι Συνεχίζουν να περιοδεύουν και να κυκλοφορούν μουσική με ισχυρή βάση οπαδών παγκοσμίως
9 Τι κάνει τις ζωντανές εμφανίσεις τους ξεχωριστές
Υψηλή ενέργεια εκτεταμένα τζαμαρίσματα και οι ισχυρές φωνές του Josh Είναι γνωστοί για το ότι ακούγονται ακόμα μεγαλύτεροι στη σκηνή παρά στο στούντιο
10 Ποια κοινή κριτική αντιμετωπίζουν
Κάποιοι λένε ότι ακούγονται πολύ σαν τους Led Zeppelin ή βασίζονται στη νοσταλγία Οι οπαδοί υποστηρίζουν ότι έχουν αναπτύξει τη δική τους ταυτότητα με τον χρόνο
11 Πώς έχουν αλλάξει μουσικά με τα χρόνια
Η πρώιμη δουλειά τους ήταν ωμή και bluesy Τα μεταγενέστερα άλμπουμ όπως το The Battle at Gardens Gate είναι πιο φιλόδοξα με μεγαλύτερα τραγούδια και μεγαλύτερη παραγωγή
12 Ποιο είναι ένα καλό τραγούδι για έναν νέο ακροατή
Ξεκίνα με το Highway Tune μετά