Μόλις τελειώνει ο μήνας της μόδας, αρχίζει μια από τις πιο πολυάσχολες περιόδους στον κόσμο της εμπορικής τέχνης: μια σειρά από μεγάλες εκθέσεις τέχνης σε όλη την Ευρώπη, την Αμερική και τη Μέση Ανατολή που οδηγούν στην εορταστική περίοδο. Πρώτη είναι η έκδοση του Frieze στο Λονδίνο, ένα διαχρονικό σημείο αναφοράς στο παγκόσμιο ημερολόγιο τέχνης που προσελκύει πλούσιους συλλέκτες, συμβούλους, εμπόρους, επιμελητές, διευθυντές ιδρυμάτων και ενθουσιώδεις στη βρετανική πρωτεύουσα κάθε χρόνο. Η εβδομάδα επικεντρώνεται σε δύο εκθέσεις στις δύο πλευρές του Regent's Park — το Frieze London, με έμφαση στη σύγχρονη τέχνη, και το Frieze Masters, που παρουσιάζει κυρίως ιστορικά έργα — και περιλαμβάνει μεγάλα εγκαίνια εκθέσεων, εκδηλώσεις brands, πάρτι και συγκεντρώσεις με αστέρες. Αλλά πόσα υπάρχουν για να γιορτάσουμε; Πολιτιστικά, η καλλιτεχνική κληρονομιά του Λονδίνου — το καθεστώς του ως έδρα μερικών από τα πιο σεβαστά ιδρύματα του κόσμου και πηγή πρωτοποριακού ταλέντου — παραμένει αδιαμφισβήτητη (και άξια ενός πρόποσης). Ενώ οι πρόσφατοι τίτλοι για την αγορά τέχνης του Ηνωμένου Βασιλείου ήταν συνήθως ζοφεροί, στο έδαφος υπάρχει μια αισθητή ανάκαμψη — ή τουλάχιστον ένας ρεαλιστικός οπτιμισμός. Σε ένα πιο τοπικό οικοσύστημα εκθέσεων τέχνης — με μια παγκόσμια σειρά εκδηλώσεων που ακόμη και ο πιο φανατικός ταξιδιώτης θα δυσκολευόταν να παρακολουθήσει — οι γκαλερί φαίνεται να καινοτομούν αξιοποιώντας στο έπακρο ό,τι προσφέρει το Λονδίνο: πρόσβαση σε ένα ποικίλο κοινό· την ελευθερία να αναλάβουν πιο τολμηρά επιμελητικά ρίσκα· και το μοναδικά διασυνδεδεμένο δίκτυο δημιουργικών βιομηχανιών, αντί να προσπαθούν να αντιγράψουν καθιερωμένες συνταγές. Πέρα από τον κόσμο της τέχνης, οι παίκτες στο ευρύτερο οικοσύστημα πολυτελείας της πόλης επίσης δεσμεύονται, με φιλόδοξες ενεργοποιήσεις σε όλα τα ιδρύματα μόδας, λιανικού εμπορίου και φιλοξενίας του Λονδίνου. Ορίστε όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για το φετινό Frieze London, που διαρκεί από τις 15 έως τις 19 Οκτωβρίου. Επέστρεψε το Λονδίνο; Η διάθεση στη βρετανική αγορά τέχνης δεν ήταν η πιο λαμπερή τα τελευταία χρόνια. «Η αγορά έχει αλλάξει συνολικά, και δεν νομίζω ότι κανείς πρέπει να προσποιείται το αντίθετο», λέει η Eva Langret, διευθύντρια του Frieze για την EMEA (Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Αφρική). «Οι συλλέκτες παίρνουν περισσότερο χρόνο. Οι γκαλερί έχουν κάνει δύσκολες επιλογές μπροστά σε προκλήσεις, και το να φέρεις ένα περίπτερο σε μια έκθεση έχει κόστος.» Chemould CoLab, Jayeeta Chatterjee, When a child itself a mother, 2024. Φωτογραφία: Ευγενική παραχώρηση της καλλιτέχνιδας και του Chemould CoLab «Οι άνθρωποι είναι πιο συνετοί στις αγορές τους», λέει ο Freddie Powell, ιδιοκτήτης και διευθυντής της γκαλερί Ginny on Frederick στο Farringdon. Για τον Powell, ωστόσο, μια πιο πιεστική απειλή για τα οικονομικά των γκαλερί από μια κάμψη της ζήτησης είναι η εκτίναξη των λειτουργικών εξόδων — πολλά από τα οποία, δεδομένης της παγκόσμιας δικτυωμένης φύσης της επιχείρησης τέχνης, έχουν εκτιναχθεί μετά τις συνεχιζόμενες γεωπολιτικές κρίσεις. «Η πίεση θα προέρχεται πάντα από το αυξανόμενο κόστος, από τη μεταφορά μέχρι την παραγωγή μιας έκθεσης· οι γκαλερί πρέπει να δουλέψουν σκληρότερα για να συμβούν τα ίδια πράγματα.» Αυτός ο συνδυασμός επιφυλακτικότητας των αγοραστών και αυξημένων γενικών εξόδων έχει προκαλέσει αξιοσημείωτα κλεισίματα γκαλερί και μειώσεις λειτουργιών, με τη βετεράνο του Mayfair Stephen Friedman Gallery και την Tiwani Contemporary, μία από τις λίγες γκαλερί του Λονδίνου που ειδικεύονται στη σύγχρονη τέχνη, μεταξύ των σχετικών κλεισιμάτων. Τον Ιούνιο, η Pace, μία από τις πραγματικά μεγα-γκαλερί του κόσμου της τέχνης, ανακοίνωσε ότι θα εγκαταλείψει τη θέση της στο Mayfair και θα μετακομίσει σε έναν μικρότερο, «λιγότερο εταιρικό» χώρο — μια κίνηση που συνοδεύτηκε από μείωση τόσο του καταλόγου καλλιτεχνών όσο και του προσωπικού της. Ωστόσο, ένας οπτιμισμός «το Λονδίνο επέστρεψε» — του οποίου τα πρώτα σημάδια φάνηκαν πέρυσι — έχει συνεχίσει να ανθίζει. «Η διάθεση στο Λονδίνο φαίνεται αναζωογονημένη», σημειώνει ο Kabir Jhala, συντάκτης της αγοράς τέχνης της The Art Newspaper, επισημαίνοντας «βραδιές δημοπρασιών με ρεκόρ για συλλογές ενός ιδιοκτήτη» σε δημοπρασίες παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένου του Λονδίνου, όπου η συλλογή του ιδιοκτήτη της Tottenham Hotspur, Joe Lewis — με πίνακες των Amedeo Modigliani, Claude Monet και Lucien Freud — έφτασε σε τιμή σφυριού 249,3 εκατομμυρίων λιρών στον οίκο Sotheby's τον Ιούνιο. «Υπάρχει μια αίσθηση ότι το κορυφαίο τμήμα της αγοράς έχει επιστρέψει σε πλήρη δραστηριότητα.» Alice Neel, John Cheim, 1979. Φωτογραφία: Ευγενική παραχώρηση του Estate of Alice Neel, David Zwirner και Victoria Miro. Ωστόσο, η απαισιοδοξία της αγοράς γίνεται αισθητή παγκοσμίως, όχι μόνο στο Λονδίνο. «Για να παραθέσω έναν νέο έμπορο που μόλις μετακόμισε εδώ από το Βερολίνο [Pauline Seguin της Heidi], “Όλοι περίμεναν ότι το Λονδίνο θα πέσει από τον γκρεμό μετά το Brexit· αλλά μετά τα πράγματα πήγαν χάλια και παντού αλλού”», θυμάται. «Υπάρχει μια αίσθηση ότι οι έμποροι και οι καλλιτέχνες εξακολουθούν να εκτιμούν το να έχουν παρουσία στο Λονδίνο αυτή την εβδομάδα. Ίσως η αναβίωση του Cool Britannia έχει το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.» Ενώ ο πολιτιστικός αντίκτυπος μιας αναζωπύρωσης της βρετανικής ήπιας ισχύος μπορεί να είναι δύσκολο να ποσοτικοποιηθεί, υπάρχει σαφώς πίστη σε αυτό που μπορεί να προσφέρει το Λονδίνο στους καλλιτέχνες που επιλέγουν να επιμείνουν εκεί. «Το Λονδίνο μας δίνει ένα προβάδισμα», λέει η Langret. «Οι καλλιτέχνες θέλουν όλο και περισσότερο να ζουν και να εργάζονται εδώ λόγω του βάθους του, και οι γκαλερί επεκτείνονται. Όταν οι άνθρωποι που δημιουργούν το έργο επιλέγουν μια πόλη, όλα τα άλλα τείνουν να ακολουθήσουν, και η ποικιλομορφία του Λονδίνου είναι μεγάλο μέρος αυτού.» «Μπαίνω στην εβδομάδα με αισιοδοξία», συμφωνεί ο Powell. «Φέρνουμε νέα έργα για τα οποία είμαστε ενθουσιασμένοι, και η έκθεση είναι γεμάτη καλλιτέχνες που θέλω να δω. Υπάρχουν πολλά να περιμένουμε, και θα ήθελα να αφήσω λίγο χώρο για αυτό στη συζήτηση για την αγορά πάνω από τη μιζέρια και την καταστροφολογία.» Μέσα στις τέντες Το φετινό Frieze London και Frieze Masters θα φιλοξενήσουν συνολικά 312 παρουσιάσεις εκθετών, καλύπτοντας 48 χώρες και περιοχές, με περίπου 100 περισσότερες συμμετέχουσες γκαλερί από το Art Basel Paris — τη ανταγωνιστική έκθεση στην άλλη πλευρά της Μάγχης που ανοίγει αμέσως μετά το Frieze London. Ενώ είναι ευρέως αναγνωρισμένο «ότι το Art Basel Paris έχει κλέψει μέρος της προσοχής από το Frieze — ιδιαίτερα εκείνους τους περιζήτητους, βαθύπλουτους Αμερικανούς συλλέκτες που τώρα προτιμούν την έκθεση του Παρισιού», παρατηρεί ο Jhala, αναφέρει την αφθονία του Frieze London ως διακριτικό παράγοντα. Selebe Yoon, Arébénor Basséne, Sirius 2, 2026. Φωτογραφία: Khalifa Husseinm, ευγενική παραχώρηση Selebe Yoon, Ντακάρ. Υπάρχει μεγαλύτερη ποικιλομορφία φωνών από ό,τι στο Παρίσι, προσθέτει, με την έκθεση να προσφέρει ένα πραγματικά παγκόσμιο φόρουμ για εμπόρους. Η φετινή έκθεση καλωσορίζει γκαλερί από το Σάο Πάολο, τη Λίμα, τη Τζέντα, το Κάιρο, τη Βομβάη και το Κίεβο, σύμφωνα με τη Langret, «παρουσιάζοντας δίπλα σε μερικές από τις πιο συναρπαστικές νέες γκαλερί και πολλά από τα κορυφαία ονόματα του κόσμου από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη.» «Η δουλειά μας είναι πολύ ξεκάθαρη: να δώσουμε στις γκαλερί έναν λόγο να είναι εδώ και να τις βοηθήσουμε να χτίσουν σχέσεις που διαρκούν πέρα από την εβδομάδα», συνεχίζει. «Σε μια αγορά όπου οι γκαλερί επιλέγουν προσεκτικά πού να εκθέσουν, αυτό σας λέει κάτι. Το Frieze London είναι μια σημαντική πλατφόρμα· είναι ένα μέρος όπου μια γκαλερί από την άλλη άκρη του κόσμου μπορεί να βάλει έναν καλλιτέχνη μπροστά στον διεθνή κόσμο της τέχνης, συχνά για πρώτη φορά. Αυτό το συναίσθημα είναι ασύγκριτο — και γι' αυτό γίνονται όλα.» Μεταξύ των γκαλερί που κάνουν το ντεμπούτο τους φέτος, ο Powell αναφέρει τη Linseed από τη Σαγκάη, το Chemould CoLab από τη Βομβάη και τη Theta από τη Νέα Υόρκη. Βρίσκονται στην ενότητα Focus της έκθεσης, μια περιοχή αφιερωμένη σε αναδυόμενους καλλιτέχνες και νέες διεθνείς γκαλερί, με την υποστήριξη της Stone Island. Η μετακίνηση του τομέα στο μπροστινό μέρος της έκθεσης το 2024 σηματοδότησε μια δήλωση προθέσεων: τοποθετώντας ανερχόμενα ονόματα στο προσκήνιο του MO του Frieze London. Ενίσχυσε την ενέργεια μεταξύ των συμμετεχόντων, σημειώνει ο Powell. «Η φιλοδοξία δεν έχει πάει πουθενά», λέει, έχοντας ενταχθεί φέτος στην επιτροπή επιλογής του Frieze Focus. «Οι νεότερες γκαλερί επενδύουν πραγματικούς πόρους σε ξεχωριστές παρουσιάσεις. Οι γκαλερί εξακολουθούν να δίνουν χώρο στους καλλιτέχνες να ρισκάρουν. Υπάρχει πεποίθηση σε αυτό.» Διαβάστε Περισσότερα Ο Hans Ulrich Obrist του Serpentine: Οι Δημιουργικοί Πρέπει να Βοηθήσουν στη Διαμόρφωση της ΤΝ Από Amy O'Brien Στο Frieze Masters, αυτή είναι η δεύτερη έκδοση με την Emanuela Tarizzo στο τιμόνι, η οποία δημιούργησε νέο ενθουσιασμό για τη δυναμική προσέγγισή της στον προγραμματισμό της έκθεσης. Τα highlights της επερχόμενης έκδοσης περιλαμβάνουν το Queering Modernism: A New Visual History, μια επιμελημένη ενότητα που βυθίζεται στο φύλο, τη σεξουαλικότητα και την queer εκπροσώπηση στην τέχνη του 20ού αιώνα· το Spotlight, που στοχεύει να φέρει στο προσκήνιο σημαντικούς αλλά παραβλεμμένους καλλιτέχνες του 20ού αιώνα· και ένα χάλκινο άγαλμα της 26ης Δυναστείας του αρχαίου Αιγύπτιου θεού-δημιουργού Ptah, που κάποτε ανήκε στον William Randolph Hearst και πιστεύεται ότι ενέπνευσε το πρωτότυπο αγαλματίδιο των Όσκαρ.
Οι ενεργοποιήσεις των brands
Τα πολυτελή brands πρόκειται να επωφεληθούν επίσης. Η παρουσία τους θα είναι ορατή σε χορηγούμενες ενότητες της έκθεσης, εκθέσεις, προγράμματα ομιλιών και ακόμη και στο επίσημο δείπνο έναρξης. Στο Frieze London, η Tiffany & Co. παραμένει ένας από τους πιο εξέχοντες συνεργάτες, χορηγώντας την ενότητα Artist-to-Artist για δεύτερη χρονιά και καλώντας επτά καταξιωμένους καλλιτέχνες να προτείνουν ένα ανερχόμενο ταλέντο που θαυμάζουν.
Στο Frieze Masters, η De Beers επιστρέφει με μια καθηλωτική εγκατάσταση που ιχνηλατεί τις απαρχές των φυσικών διαμαντιών, και η Dunhill επίσης επιστρέφει με ένα πολυαναμενόμενο πρόγραμμα ομιλιών με προσωπικότητες όπως οι Es Devlin, Grayson Perry, Paul Pfeiffer και Danh Vô. «Με τους συνεργάτες μας, αυτό που έχει σημασία για μένα είναι ότι ξεκινούν με τους καλλιτέχνες», εξηγεί η Langret, επισημαίνοντας τη τετραετή συνεργασία της Stone Island στην ενότητα Focus του Frieze London ως ένα ιδιαίτερα επιτυχημένο παράδειγμα σχέσης brand-έκθεσης τέχνης. «Κάθε γκαλερί στην ενότητα λαμβάνει υποτροφία, και κάθε χρόνο ένας καλλιτέχνης από το Focus σχεδιάζει τη στολή του προσωπικού.» Η φετινή στολή δημιουργήθηκε από τον Arébénor Basséne, έναν Σενεγαλέζο καλλιτέχνη που παρουσιάζει ένα σόλο περίπτερο στον τομέα με το Selebe Yoon με έδρα το Ντακάρ. Το ένδυμα θα πωλείται επίσης στο The Corner Shop στο Selfridges κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, επεκτείνοντας τη συνεργασία πέρα από την ίδια την έκθεση.
Ενώ τα οφέλη των συνεργασιών είναι σαφή για εκθέσεις όπως το Frieze — μειώνοντας τα εμπόδια εισόδου για καλλιτέχνες και γκαλερί που θα μπορούσαν να διαμορφώσουν τον κόσμο της τέχνης — οι ανταμοιβές για τα brands είναι πιο αφηρημένες και πιο αργές στο να αποφέρουν απόδοση της επένδυσης. Τα κίνητρά τους τείνουν να επικεντρώνονται στη θετική ευθυγράμμιση και την καλλιέργεια του πολιτιστικού περιβάλλοντος στο οποίο κατοικεί ένα brand, αντί να περιμένουν άμεσα, μετρήσιμα κέρδη.
Ένα δισέλιδο από το Six των Comme des Garçons, σε έκθεση ως μέρος ειδικής εγκατάστασης στο Dover Street Market.
Φωτογραφία: Ευγενική παραχώρηση του Dover Street Market
«Η Stone Island πάντα καθοδηγούνταν από την έρευνα, τον πειραματισμό και την προθυμία να αμφισβητήσει τη σύμβαση. Αναγνωρίσαμε το ίδιο πνεύμα στο Focus και τις αναδυόμενες γκαλερί και καλλιτέχνες που συγκεντρώνει», λέει ο Robert Triefus, CEO της Stone Island. «Μέσω των υποτροφιών, μπορούμε να κάνουμε μια απτή συνεισφορά στη συμμετοχή τους. Η σύγχρονη τέχνη είναι επίσης ένα σημαντικό ενδιαφέρον μέσα στην παγκόσμια κοινότητά μας, οπότε η συνεργασία συνδέει τη δική μας δημιουργική φιλοσοφία με έναν πολιτισμό που νοιάζεται η κοινότητά μας.»
«Το Frieze London συνδυάζει τη διεθνή εμβέλεια με μια ισχυρή αίσθηση ανακάλυψης, και το Focus φέρνει φρέσκες προοπτικές στην καρδιά της έκθεσης, καθιστώντας το ένα συναρπαστικό μέρος για να συνδεθείς με καλλιτέχνες, γκαλερί και συλλέκτες», συνεχίζει, υπονοώντας την πιθανότητα πιο άμεσων συνεργασιών μεταξύ brands και καλλιτεχνών καθώς αναπτύσσονται οι συνεργασίες. «Θέλουμε η συνεργασία να εξελιχθεί με τρόπους που δημιουργούν ουσιαστικές ευκαιρίες για τους καλλιτέχνες και φέρνουν την κοινότητά μας πιο κοντά στο έργο τους.»
Πέρα από τις τέντες
Βγείτε έξω από τις εκθέσεις και θα βρείτε μια σχεδόν συντριπτική γκάμα εκδηλώσεων. «Τα μουσεία και τα ιδρύματα ανοίγουν τις πόρτες τους για γιορτές, οι γκαλερί φιλοξενούν μεγάλα δείπνα κάθε βράδυ, και υπάρχει το Βρετανικό Μουσείο Ball το Σάββατο», λέει η Langret, με τη δεύτερη έκδοση της μεγάλης εκδήλωσης συγκέντρωσης κεφαλαίων του μουσείου να προεδρεύεται φέτος από τον δισεκατομμυριούχο των hedge funds Igor Tulchinsky. «Δείπνα, επισκέψεις σε συλλογές και ιδρύματα, πάρτι, εγκαίνια εκθέσεων… Μπορείτε να ξεκινήσετε την ημέρα με πρωινό σε ένα μουσείο και να την τελειώσετε σε ένα πάρτι νέας γκαλερί στην άλλη άκρη του Λονδίνου.»
Στο μέτωπο των εκθέσεων, μια πολύ συνοπτική επιλογή από ξεχωριστές εκθέσεις που ανοίγουν παράλληλα με τις εκθέσεις τέχνης περιλαμβάνει τη μεταμόρφωση του Turbine Hall του Tate Modern από τον Tarek Atoui σε ένα γιγάντιο ηχητικό όργανο· διπλές σόλο εκθέσεις των Lorna Simpson και Cindy Sherman στο Hauser & Wirth, η τελευταία από τις οποίες παρήχθη με την υποστήριξη του Chanel Patrimoine, του τμήματος αρχείου και κληρονομιάς του brand· τους ονειρικούς σμαραγδένιους πίνακες του Salman Toor στην Courtauld Gallery· και τους ψυχεδελικούς γραφικούς καμβάδες του Justin Caguiat στην Serpentine South Gallery. Η εγκατάσταση του Tarek Atoui για την Hyundai Commission στο Turbine Hall του Tate Modern.
Φωτογραφία: Ευγενική παραχώρηση του Tate. Υπάρχει επίσης μια μακρά λίστα με εκδηλώσεις brands που συμβαίνουν σε όλη την πόλη σχεδόν κάθε βράδυ, συμπεριλαμβανομένης μιας κατάληψης ενός δημοφιλούς παμπ του Marylebone από την Church's που ανήκει στην Prada, ενός πάρτι που φιλοξενείται από τους JW Anderson και Ugg για να γιορτάσουν τη νέα τους συνεργασία· ιδιωτικά δείπνα από τους Jimmy Choo και Chanel, το τελευταίο για να σηματοδοτήσει την κυκλοφορία της δεύτερης έκδοσης του περιοδικού Arts & Culture· και ακόμη και την αποκάλυψη μιας νέας συνεργασίας μεταξύ Acne Studios και Hussein Chalayan σε μια ιδιωτική εκδήλωση στις 14 Οκτωβρίου. Οι κορυφαίοι προορισμοί πολυτελούς λιανικού εμπορίου της πόλης είναι επίσης γεμάτοι δραστηριότητα, κυρίως το Dover Street Market (DSM), το οποίο θα χρησιμοποιήσει την ευκαιρία για να παρουσιάσει «μια απίστευτη εγκατάσταση σχεδιασμένη από τη Rei Kawakubo, με εμβληματικές εικόνες από το περιοδικό Six, τη θρυλική έκδοση των Comme des Garçons από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 και τις αρχές της δεκαετίας του 1990», εξηγεί ο Dickon Bowden, παγκόσμιος αντιπρόεδρος του DSM. Το κατάστημα θα φιλοξενήσει επίσης το ετήσιο Open House του, συγκεντρώνοντας «ένα φανταστικό μείγμα έργων και συνεργασιών με τους Matières Fécales, Michèle Lamy, Susie Cave, Tim Walker, Solange Azagury-Partridge, Martine Rose, Ministry of Sound, Denim Tears, Hauser & Wirth και Stephen Jones, για να αναφέρουμε μόνο μερικούς», προσθέτει. «Το Frieze είναι εδώ και πολλά χρόνια μια εξαιρετικά σημαντική εποχή του χρόνου για εμάς στο DSM, συγκεντρώνοντας ένα ποικίλο μείγμα δημιουργικών και συνεργατών μαζί με τους φίλους και τους πελάτες μας.» Στο Mount Street — στο Mayfair, μια από τις περιοχές πολυτελών αγορών της πόλης — θα υπάρξει η τρίτη έκδοση του Mount Street Neighborhood Arts Festival, ένα πιο ήρεμο, πιο προσανατολισμένο στην εμπειρία αντίστοιχο της φασαρίας των τεντών του Frieze. «Αυτό που συμβαίνει γύρω από [τις τέντες του Frieze] δίνει στην εβδομάδα την υφή της: έναν πιο αργό ρυθμό, μια αίσθηση τόπου και χώρο για συζητήσεις. Το Mount Street το έχει αυτό φυσικά», λέει ο Henry Hunter, διευθυντής λιανικού εμπορίου του Mayfair στον Όμιλο Grosvenor, που διαχειρίζεται ένα σημαντικό τμήμα του δρόμου. «Το πιο ξεκάθαρο μάθημα από τις δύο πρώτες εκδόσεις ήταν ότι οι άνθρωποι δεν θέλουν απλώς να δουν τέχνη στο Mount Street, θέλουν να περάσουν χρόνο εδώ και να συμμετάσχουν», με το πρόγραμμα να εκτυλίσσεται σε pop-ups εκδοτών βιβλίων τέχνης, παραστάσεις και ακόμη και ένα φωτογραφικό στούντιο του εκτιμώμενου φωτογράφου Miles Aldridge. Το Mount Street Neighbourhood Arts Festival περιλαμβάνει ένα pop-up στούντιο του Βρετανού φωτογράφου Miles Aldridge, όπου θα φωτογραφίζει μέλη του κοινού για τη σειρά πορτρέτων του, 15 Minutes of Fame.
Φωτογραφία: Ευγενική παραχώρηση του Mount Street Neighbourhood Arts Festival. Ωστόσο, πέρα από μια ευκαιρία για κοινοτικές συναντήσεις και ευχάριστες συναναστροφές, το Frieze προσφέρει μια απροσδόκητη ευκαιρία για το οικοσύστημα πολυτελούς λιανικού εμπορίου της πόλης. «Το Frieze προσελκύει ένα συγκεντρωμένο διεθνές κοινό συλλεκτών και επισκεπτών υψηλής καθαρής αξίας», λέει ο Hunter, σημειώνοντας ότι «σε προηγούμενα χρόνια, οι επιχειρήσεις στο Mount Street ανέφεραν διψήφια αύξηση στις πωλήσεις κατά τη διάρκεια της εβδομάδας του Frieze. Αλλά αυτό που ακούμε σταθερά είναι ο αντίκτυπος στις νέες σχέσεις με πελάτες — η εβδομάδα του Frieze αφορά τη σύσταση των σωστών ανθρώπων στη γειτονιά σε μια στιγμή που είναι ανοιχτοί στην ανακάλυψη.» Είναι τρόπος ζωής. Μια ενδιαφέρουσα εξέλιξη γύρω από το φετινό Frieze είναι η αύξηση των ενεργοποιήσεων μεταξύ του τομέα πολυτελούς τρόπου ζωής του Λονδίνου. Αυτό αντικατοπτρίζεται σε προσπάθειες να μετατραπούν οι τέντες του Frieze σε ελκυστικά «μέρη για να περάσεις όλη την ημέρα», λέει η Langret, επισημαίνοντας pop-ups από μερικά από τα πιο πολυσύχναστα εστιατόρια της πόλης — Jikoni, Maison François, Sessions Arts Club και άλλα. Υπάρχει επίσης μια νέα συνεργασία μεταξύ του Frieze και του brand πολυτελών ταξιδιών Mr & Mrs Smith, που θα μεταφραστεί σε μια έκθεση ανατεθειμένων φωτογραφιών — συμπεριλαμβανομένων αδημοσίευτων εικόνων των Tina Barney και Martin Parr — στο Frieze. Η μόνιμη γκαλερί του βρίσκεται στο Mayfair. Υπάρχει επίσης μια έξαρση καλλιτεχνικού προγραμματισμού σε όλο τον στόλο των ελίτ ξενοδοχείων της πόλης. Το Chancery Rosewood, ένα από τα πιο πολυτελή πρόσφατα ανοίγματα του Mayfair, θα φιλοξενήσει μια νέα μπουτίκ έκθεση τέχνης, τη London Invitational, ενώ το αρχικό Rosewood στο Holborn, το The Peninsula, το The Dorchester και το 45 Park Lane φιλοξενούν το καθένα εκθέσεις, ομιλίες και εκδηλώσεις με επίκεντρο την τέχνη καθ' όλη τη διάρκεια της εβδομάδας. Το Chancery Rosewood, τοποθεσία της έκθεσης τέχνης London Invitational. Φωτογραφία: Ευγενική παραχώρηση της London Invitational. Είναι μια κίνηση που συνάδει με τη ευρέως επιβεβαιωμένη στροφή της πολυτέλειας προς το βιωματικό, με τη σύγχρονη τέχνη να προσφέρει έτοιμη αποκλειστικότητα και κύρος — για να μην αναφέρουμε ένα δέλεαρ για δυνητικούς πελάτες να εντυπωσιαστούν από πολυτελή ακίνητα. «Βλέπουμε την πολυτελή φιλοξενία ως κάτι περισσότερο από τη διαμονή αυτή καθαυτή· αφορά τη δημιουργία μιας ουσιαστικής σύνδεσης με τον πολιτισμό και την κοινότητα γύρω μας», λέει η Sandia Scott, επικεφαλής δωματίων στο The Newman, ένα νέο πολυτελές ξενοδοχείο στο Fitzrovia που θα φιλοξενήσει την ανεξάρτητη έκθεση τέχνης Minor Attractions κατά τη διάρκεια του Frieze. «Η σχέση μεταξύ τέχνης και φιλοξενίας στο Λονδίνο εξελίσσεται. Τα ξενοδοχεία γίνονται όλο και περισσότερο πολιτιστικοί προορισμοί από μόνα τους, προσφέροντας μια πλατφόρμα για δημιουργική ανταλλαγή και εμπειρίες που εκτείνονται πέ