„Można nakładać i mieszać kolory, tworząc zupełnie nowe kombinacje, zamiast ograniczać się do jednego wyboru” – zauważył jeden z projektantów podczas pokazów jesiennych 2026 w Nowym Jorku. „Każda część garderoby może funkcjonować niemal jak akcesorium” – dodał inny, wskazując na wieszak z sukienkami, bluzkami i marynarkami. Obaj podkreślali wszechstronny, modułowy potencjał swoich projektów – co jest ciekawym podejściem, ponieważ zwykle to ubrania grają pierwsze skrzypce, a nie akcesoria. Ale to wszystko część odrodzenia nowofalowego stylu prep. Nazwijmy to „small-plates-ifikacją” amerykańskiej odzieży sportowej.

Każdy nowojorczyk, który jada na mieście, pamięta niedawną modę na małe dania. Niemal z dnia na dzień fala modnych lokali przyjęła koncepcję tapas. Zamiast skupiać się na jednym daniu głównym, wytatuowany kelner (prawdopodobnie z Williamsburga, pytający: „Czy jadł już u nas pan/pani?”) zalecał „trzy do pięciu” dań do dzielenia, dodając: „Możemy wrócić później, jeśli wciąż będą państwo głodni”. Rytuał stał się bardziej elastyczny i towarzyski. Teraz nasze ubrania podążają tym tropem.

Gdy Michael Rider zaprezentował w lipcu swoją wizję dla Celine, wielu od razu zauważyło odważne stylizacje. Rider tchnął w francuski dom mody inspirowany Ralph Laurenem preppyzm, nakładając naszyjniki na szale, na marynarki, na kardigany – które same czasem noszone były jak szale lub naszyjniki. To była zachęcająca prezentacja dla tych, którzy lubią spróbować odrobinę wszystkiego. W Dries Van Noten Julian Klausner podążał podobną ścieżką, zderzając printy w charakterystycznej dla marki żywiołowej chaosie. Z powrotem w Nowym Jorku wschodząca marka Lii wykuwała własną drogę. Zane Li, półfinalista nagrody LVMH 2026, w ostatnich sezonach rozwijał futurystyczne ujęcie warstwowania, wypełniając swoje kolekcje śmiałym color blockingiem i sylwetkami przypominającymi papierowe lalki, które bawią się percepcją.

Nowojorski sezon jesień 2026 kontynuował ten duch. Tory Burch odeszła od ekscentrycznych kreacji wybiegowych, które napędzały „Toryssance”, by podkreślić znajome, rodzinne uczucie stylu prep. Aksamitki (pożyczone od ojca), bluzki z kołnierzykami Piotrusia Pana i golfy oferowały formułę, a nie sztywną odpowiedź. Eckhaus Latta zaprezentowała własną chłodną interpretację – u nich paskowana polo to nigdy zwykła polo; jest też bez pleców. To podejście sprawiło, że marki opierające się tej ścieżce stylistycznej wydawały się w porównaniu statyczne. Idea stałej, niezmiennej sylwetki nagle wydała się ciężka i ograniczająca.

Być może ta moda na małe dania odzwierciedla trwający stan zmienności w branży mody. W ciągu ostatnich dwóch sezonów widzieliśmy debiuty niemal dwóch tuzinów projektantów, wielu nakładało nowe pomysły na pomysły poprzedników, a kolejne debiuty nadchodzą w Mediolanie i Paryżu. Dodatkowo rozmowy o stylu są bardziej powszechne niż kiedykolwiek. Nikt nie chce zazdrościć przyjacielowi dania, podczas gdy sam przerabia samotny główny posiłek, zwłaszcza gdy mamy tak wiele wyborów. Zamiast tego utrwala się bardziej swobodny przepływ – taki, który pozwala na budowany, ewoluujący styl.

Dla wymagającego konsumenta luksusu atrakcyjność wszechstronnego długiego rękawa z wełny merynosów – niczym szwajcarski scyzoryk wśród podstaw garderoby – rośnie w porównaniu ze sztywną, wyrazistą marynarką. Kelnerze, poprosimy o pomarańczowe wino!

Często zadawane pytania
Oczywiście Oto lista często zadawanych pytań na temat trendu zamawiania wielu małych dań, zainspirowanego analogią do amerykańskiej odzieży sportowej.

Często zadawane pytania dotyczące trendu małych dań w restauracjach

Pytania dla początkujących

1. Co właściwie oznacza zamawianie trzech do pięciu dań na osobę?
Oznacza traktowanie menu restauracji jak zbioru mniejszych dań do dzielenia, zamiast zamawiania przez każdą osobę jednego dużego dania głównego. Celem jest spróbowanie szerszej gamy smaków.

2. Jakie korzyści płyną z jedzenia w ten sposób zamiast zamawiania dania głównego?
Główne korzyści to różnorodność i wspólne dzielenie. Można skosztować więcej pozycji z menu, zachęca to do rozmowy podczas przekazywania dań i często wydaje się bardziej elastyczne i interaktywne niż tradycyjny posiłek.

3. Czy to nie będzie bardzo drogie?
Może być, jeśli nie zachowa się ostrożności. Jednak ponieważ małe dania są często tańsze niż duże dania główne, można kontrolować całkowity koszt, ustalając budżet i licząc dania. Koszt zależy od całkowitej liczby pozycji, a nie od ceny dania głównego na osobę.

4. Jak właściwie zamawiać? Czy każdy wybiera jedno danie?
Najlepiej zamawiać wspólnie, przy stole. Zacznijcie od wybrania kilku dań, które podobają się wszystkim, oceńcie, jak jesteście głodni, a następnie dodajcie więcej w razie potrzeby. Dobrą radą jest zamówienie najpierw 2-3 dań, potem ocena sytuacji i zamówienie kolejnych.

Zaawansowane/praktyczne pytania

5. Jak zrównoważyć posiłek przy tak wielu małych daniach?
Pomyśl o stworzeniu zrównoważonego zestawu, tak jak komponujesz stylizację z warstw. Staraj się o mieszankę: danie warzywne, białkowe, węglowodanowe i coś chrupiącego lub świeżego dla kontrastu tekstur.

6. Jaki jest częsty błąd popełniany przy zamawianiu małych dań?
Najczęstszym błędem jest zamówienie wszystkich ciężkich, bogatych dań na raz. To może być przytłaczające. Rozłóż bogatsze pozycje lżejszymi, kwaśnymi lub świeżymi daniami, aby odświeżać podniebienie.

7. Czy możesz podać przykład dobrze zbilansowanego zamówienia z małych dań dla dwóch osób?
Dla dwóch osób świetne zamówienie mogłoby obejmować: jasną sałatkę, chrupiącą przystawkę smażoną, dodatek warzywny...