Όταν η Rizzoli προσέγγισε για πρώτη φορά τη σχεδιάστρια Sandy Liang για να δημιουργήσει ένα βιβλίο τραπεζιού σαλονιού, η αγαπημένη της πόλης παραδέχτηκε ότι δεν ήταν ένα έργο για το οποίο θα είχε την αυτοπεποίθηση να προτείνει η ίδια. Η ιδέα ενός βιβλίου—κάτι μόνιμου και αμετάβλητου μόλις τυπωθεί—έμοιαζε συντριπτική σε σύγκριση με τη συνεχώς μεταβαλλόμενη, φευγαλέα φύση του σχεδιασμού μόδας. Μπορείς να τροποποιήσεις μια εμφάνιση μεταξύ της πασαρέλας και του καταστήματος, και αν θέλεις να επανεφεύρεις ένα παλιό σχέδιο, υπάρχει πάντα η επόμενη σεζόν. «Είμαι από εκείνους τους ανθρώπους που νιώθουν ότι η δουλειά δεν τελειώνει ποτέ», λέει η Liang, ξεφυλλίζοντας τις σελίδες του βιβλίου για πρώτη φορά στο στούντιό της στο Lower East Side. Αλλά μια επίμονη σκέψη την ώθησε να τα αποτυπώσει όλα στο χαρτί: η Liang δεν έχει κρατήσει ποτέ επίσημο αρχείο. Έτσι γεννήθηκε το Dressing Up, ένα χειρόγραφο με σημειώσεις ημερολόγιο μιας δεκαετίας αναμνήσεων.
Ακόμα κι αν το στούντιό της είναι καλυμμένο με φωτογραφίες, γεμάτο με μπιχλιμπίδια και γεμάτο με δείγματα υφασμάτων, ράφια ρούχων και ραπτομηχανές—ό,τι μπορείς να φανταστείς—το αρχείο της Sandy Liang, με την πιο κυριολεκτική έννοια, σχεδόν δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει τυπωμένος κατάλογος με πολαρόιντ πρώτης ματιάς από κάθε επίδειξη μόδας, δεν υπάρχει μονάδα αποθήκευσης με ελεγχόμενη θερμοκρασία που να φιλοξενεί όλες τις μεγαλύτερες επιτυχίες, και αμέτρητα παλιά σκίτσα έχουν πεταχτεί ή χαθεί με τον καιρό. Με τα λόγια της ίδιας της σχεδιάστριας: «Είναι ένα χάλι». Αλλά είναι ένα «χάλι» που αυτό το έργο έχει εμπνεύσει τη Liang να αναδιαμορφώσει.
Η διαδικασία δημιουργίας του βιβλίου, όπως και τα σχέδια της Liang, ξεκίνησε με μια αγαπημένη παιδική ανάμνηση: το σκραπμπούκινγκ. «Λατρεύω το σκραπμπούκινγκ, και νιώθω ότι είμαι τόσο συλλέκτρια αναμνήσεων και μαζεύτρα», λέει, κάπως ειρωνικά—στην πραγματικότητα, αυτό που λείπει είναι απλώς η επίσημη οργάνωση. Η Liang ξεκίνησε ψάχνοντας χιλιάδες φωτογραφίες στο iPhone της: στιγμιότυπα από τα παρασκήνια και εικόνες ηλεκτρονικού εμπορίου ανακατεμένα με προσωπικά ορόσημα όπως ο αρραβώνας της, ο γάμος της και η γέννηση του παιδιού της. Αυτό το μείγμα εικόνων, με κάθε μία να συνοδεύεται από μια σημείωση σε πρώτο πρόσωπο που καλύπτει τα πάντα, από την πρώτη της κούκλα Monchhichi μέχρι την αρχική ιδέα πίσω από τις μπαλαρίνες Sandy Liang, αναδύεται ως μια ελεύθερη ροή συνείδησης στη σελίδα.
Το λο-φι στυλ αναδεικνύει μια κοριτσίστικη νοσταλγία, ένα συναίσθημα που εμφανίζεται σε πολλές από τις συλλογές της σχεδιάστριας που αντλούν έμπνευση από την παιδική ηλικία, αλλά έχει επίσης ενισχυθεί καθώς νιώθει την ανάγκη να διατηρήσει αυτές τις αναμνήσεις ως μητέρα. «Νιώθω ότι ένα βιβλίο είναι τόσο χρονοκάψουλα, και αυτό είναι που με συναρπάζει τόσο πολύ σε αυτό», λέει η Liang. Αυτή η νοσταλγία είναι ξεκάθαρη και στον στενό κύκλο της μάρκας. Η Ava Niuri από το W Youth Magazine διεξήγαγε τη συνέντευξη με τη Liang για το βιβλίο, και η ηθοποιός και στενή φίλη Greta Lee έγραψε την εισαγωγή. «Γνωριστήκαμε σε μια στιγμή που προσπαθούσα να καταλάβω τι θα μπορούσε να σημαίνει να είσαι νέα γυναίκα, ακόμα να ανθίζεις και να γίνεσαι», έγραψε η Lee. «Αγαπώ τη Sandy—πάντα την αγαπούσα και πάντα θα την αγαπώ», προσθέτει μέσω email.
Για τον αναγνώστη, το Dressing Up είναι τόσο μια ιστορία μιας μάρκας όσο και ένας φόρος τιμής στη μνήμη. Είναι επίσης μια υπενθύμιση των δια βίου αρχείων που κρατούν οι φίλοι, οι οικογένειες και οι αγαπημένες σου μάρκες. Για τη Liang, σηματοδοτεί την τελευταία σελίδα σε ένα κεφάλαιο δώδεκα ετών που τώρα έκλεισε—λοιπόν, όχι χωρίς να ρωτήσει πρώτα τη Rizzoli πριν την εκτύπωση αν μπορούσαν να χωρέσουν μερικές ακόμα αγαπημένες συλλογές.
Συχνές Ερωτήσεις
Ακολουθεί μια λίστα με συχνές ερωτήσεις σχετικά με το νέο βιβλίο της Sandy Liang και τη διαδικασία αρχειοθέτησής της, γραμμένες σε φυσικό συνομιλητικό τόνο
Γενικό Ιστορικό
Ε Ρώτα, νόμιζα ότι η Sandy Liang είναι σχεδιάστρια μόδας. Τι είναι αυτό με το αρχείο;
Α Είναι. Η Sandy Liang είναι γνωστή για τα παιχνιδιάρικα θηλυκά σχέδιά της. Για χρόνια δεν κρατούσε δείγματα ή επιπλέον κομμάτια από τις συλλογές της. Συνειδητοποίησε ότι δεν είχε κανένα φυσικό αρχείο της δικής της δουλειάς, οπότε αποφάσισε να δημιουργήσει ένα.
Ε Άρα δημιούργησε ένα φυσικό αρχείο;
Α Ναι, αλλά δημιούργησε και ένα βιβλίο. Συγκέντρωσε τις παλιές της δουλειές, φωτογραφίες και αναμνήσεις σε ένα όμορφο βιβλίο με σκληρό εξώφυλλο που εκδόθηκε από τη Rizzoli. Το βιβλίο είναι το αρχείο.
Ε Πότε κυκλοφόρησε αυτό το βιβλίο;
Α Κυκλοφόρησε στις αρχές Οκτωβρίου 2024.
Ε Είναι βιογραφία ή λουκμπούκ;
Α Είναι λίγο και τα δύο. Είναι μια οπτική αυτοβιογραφία που συνδυάζει επαγγελματικές φωτογραφίες καμπάνιας, στιγμιότυπα από τα παρασκήνια, προσωπικές φωτογραφίες και σημειώσεις από τα σχέδιά της όλα αυτά τα χρόνια.
Ε Δεν είμαι άτομο της μόδας. Θα μου άρεσε αυτό το βιβλίο;
Α Πιθανόν ναι. Έχει να κάνει τόσο με την κουλτούρα του δρόμου της Νέας Υόρκης, την κουλτούρα της νεολαίας και το αίσθημα της νοσταλγίας όσο και με τα ρούχα. Έχει μια πολύ προσωπική αίσθηση σαν σκραπμπούκ που απευθύνεται σε ανθρώπους που ενδιαφέρονται για την τέχνη και τον πολιτισμό, όχι μόνο για τη μόδα.
Περιεχόμενο του Βιβλίου
Ε Τι είδους περιεχόμενο υπάρχει πραγματικά μέσα στο βιβλίο;
Α Περιλαμβάνει ένα μείγμα εικόνων από λουκμπούκ, εκδοτικές φωτογραφίες και προσωπικές φωτογραφίες από την οικογένεια και τους φίλους της. Περιλαμβάνει επίσης δοκίμια και κείμενα που εμβαθύνουν στις εμπνεύσεις της, όπως η γιαγιά της, η Τσάιναταουν και το Lower East Side.
Ε Πόσες σελίδες έχει;
Α Η έκδοση της Rizzoli έχει 256 σελίδες.
Ε Καλύπτει το βιβλίο ολόκληρη την καριέρα της;
Α Καλύπτει το ταξίδι της από την πρώτη της συλλογή μέχρι περίπου τη δέκατη επέτειό της, οπότε λειτουργεί ως αναδρομική έκθεση της πρώτης της δεκαετίας στη μόδα.
Ε Υπάρχει συγκεκριμένο θέμα στο βιβλίο;