Η πρώτη μου προβολή του The Favourite είναι για πάντα χαραγμένη στη μνήμη μου, κυρίως επειδή ήταν μια τέλεια εμπειρία παρακολούθησης ταινίας. Ήμουν μόνος στο Alamo Drafthouse στο κέντρο του Μπρούκλιν, βλέποντας μια ταινία κατά τη διάρκεια της εργάσιμης ημέρας, στιλ Don Draper (μην το πείτε στον πρώην εργοδότη μου… περιμένετε, έχουν κλείσει). Έπινα ένα ποτήρι κρύο ροζ κρασί, έτρωγα πατάτες και παρακολουθούσα μια υπέρτατα gay ταινία του Γιώργου Λάνθιμου. Θα μπορούσε μια επανάληψη να συμβαδίσει με εκείνο το απόγευμα απόλυτης χαράς;
Παρακάτω, χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση, είναι απολύτως κάθε σκέψη που είχα ενώ παρακολουθούσα ξανά το The Favourite, προς τιμήν των γενεθλίων της μεγάλης Ολίβια Κόλμαν:
Αχ, τόσο μπαρόκ και όμορφο από το πρώτο πλάνο.
Αυτή η κάπα μου θυμίζει ότι κάποτε πήγα συνέντευξη για να γίνω ο προσωπικός βοηθός ενός εξαιρετικά επιτυχημένου δημιουργού του Χόλιγουντ και μου είπαν, εντελώς σοβαρά, ότι ένα μεγάλο μέρος της δουλειάς ήταν να παρακολουθώ τις διάφορες κάπες του.
«Σ' αγαπώ, αλλά αυτό δεν θα το κάνω.» Διάσημα τελευταία λόγια, Ρέιτσελ Βάις.
Να η κυριολεκτική και μεταφορική μας βασίλισσα, Ολίβια Κόλμαν!
Θεέ μου, ίσως πρέπει να ξαναδώ το Disobedience σύντομα. Για τη, εμ, κινηματογραφική σύνθεση!
Αν ένας κόρακας δεν κακάζει προοιωνιστικά, είναι καν ταινία Λάνθιμου;
Κατά κάποιο τρόπο λατρεύω την Έμμα Στόουν με ένα ζωηρό μικρό ψάθινο καπέλο.
Γιατί όλοι στις βρετανικές ιστορικές ταινίες είναι πάντα ξαδέλφια μεταξύ τους;
Να πάρω μια μεγάλη, φανταχτερή περούκα Άγγλου δικηγόρου; Τουλάχιστον για το Halloween;
Μια στολή από το The Favourite παραμένει επίκαιρη τρεις ή τέσσερις συνεργασίες Στόουν-Λάνθιμου αργότερα, σωστά;
Πρέπει να επιστρέψουμε στη συλλογική λουτρά σε κουβάδες, για τον απόλυτο gay παράγοντα. Εννοώ, σίγουρα όχι για τα οφέλη στην υγιεινή.
Αυτή η σκηνή με το μακιγιάζ ασβού κάνει και πάλι να γελάω δυνατά.
Η κακιά Ρέιτσελ Βάις είναι τόσο ζωοαλλάζουσα σέξι για μένα.
Πες μου ότι το μακιγιάζ μου με κάνει να φαίνομαι πολύ τρελή για να συναντήσω τον Ρώσο πρέσβη, βασίλισσα!
Μην κοιτάς τη Βασίλισσα Άννα! Μην την κοιτάς στα μάτια!
Γιατί ποτέ δεν έκανα τη σύνδεση μεταξύ της Βασίλισσας Άννας και του Τρέισι Τζόρνταν από το 30 Rock πριν; Πρέπει να έχουν το ίδιο ανατέλλον ζώδιο.
Η Άννα που βογγάει από πόνους ποδάγρας είναι πολύ εγώ-μετά-το-γεύμα-κανονικά. Ίσως πρέπει να το κοιτάξω αυτό.
«Κουμπάρε, το βοδινό.»
Ου, άλογα! Σε ένα δάσος!
Οι λεσβίες σίγουρα ξέρουν το δρόμο τους γύρω από ένα φαρμακευτικό αλοιφή/κατάπλασμα, έτσι δεν είναι, κοριτσάκια;
Φανταστείτε να είστε ανοσοποιημένοι στην γοητεία της Ρέιτσελ Βάις! Δεν θα μπορούσα να είμαι εγώ.
Ο Νίκολας Χουλτ είναι απλώς τόοοοοσο όμορφος σε αυτή την ταινία. Υποθέτω ότι το έντονο ρουζ και μια σγουρή περούκα θα κάνουν αυτό σε ένα αγόρι.
Λατρεύω τον τρόπο που η Σάρα (αυτό είναι το πραγματικό όνομα του χαρακτήρα της Ρέιτσελ Βάις, παρεμπιπτόντως) λέει «μάσκαρα».
Ου, καλό cakespo σε αυτή τη σκηνή.
«Μερικές φορές μια κυρία θέλει να διασκεδάσει.» Εντάξει, Σίντι Λόπερ.
Ω, ναι, ξέχασα ότι η Σάρα έχει τεχνικά έναν «σύζυγο». Πιθανό πράγμα για μια λεσβία της εποχής του 1705!
Εντάξει, τώρα μπαίνουμε στο πνεύμα, όσον αφορά το μακιγιάζ της Άννας! Να ζωγραφίσω ένα έντονο ελιά στο πρόσωπό μου;
Πρώτο επίσημο λεσβιακό φιλί, μόλις 30 περίπου λεπτά στην ταινία! Με την Άμπιγκεϊλ να κρυφοκοιτάζει, επιπλέον! Γιώργο Λάνθιμε, σύμμαχε που είσαι.
Να αψηφάς τις εντολές της ερωμένης σου για το πώς να τρως σωστά για να αποφύγεις μια έξαρση της ασθένειάς σου (δυσπεψία, στην περίπτωσή μου)… Άννα, είμαστε τόσο ίδιες. Εκτός από το ότι κανείς δεν με σπρώχνει ποτέ γύρω από το αρχοντικό μου ενώ κρατώ γενναία ένα μικρό κερί.
«Δούλεψε και τις δύο πλευρές του δρόμου» είναι η νέα μου αγαπημένη αμφιφυλόφιλη ευφημισμός.
Κανείς δεν κάνει ένα κλάμα γιγαντομωρού σαν την Ολίβια Κόλμαν.
Να πάρω 17 κουνέλια;
Ειλικρινά είχα ξεχάσει ότι υπάρχει ετεροφυλοφιλικό σεξ σε αυτή την ταινία.
Ω, τώρα άρχισε μεταξύ της Άμπιγκεϊλ και της Άννας.
Αγώνας αστακών!!!!!!!!
Δεν καταλαβαίνω για τι πράγμα μιλάει κανείς σχετικά με τον φόρο γης, αλλά δεν πειράζει.
«Οι άντρες δεν πρέπει να πλησιάζουν κρυφά γυναίκες.» Αλήθεια. Είμαι η μόνη που θυμάμαται το cold open του Six Feet Under όπου οι άντρες πλησιάζουν κρυφά τη φίλη τους και αυτή νομίζει ότι είναι ξένοι και τρέχει στην κυκλοφορία και πεθαίνει;
Αναφορά στο Pretty Little Liars! Κατά κάποιο τρόπο.
Η κόλαση δεν έχει οργή σαν μια λεσβιακή ερωμένη που υποβιβάστηκε.
Αυτά τα διπλού νοήματος για τη γλώσσα είναι τόοοοοσο τρελά!
Σωστά, Άννα, δείξε στη Σάρα ποιος είναι ο (παράξενος, λυπημένος) αφεντικός.
Είναι περίεργο που νιώθω ότι ένα λουτρό λάσπης θα με βοηθούσε; Θα υπάρχει διασκέδαση το 2026;
«Μη μου φωνάζεις! Εγώ είμαι η βασίλισσα!» Το λέω πάντα αυτό.
Ουπς, η Σάρα είναι εντελώς αναίσθητη και την τραβάει το άλογό της.
Το να ουρλιάζεις φορώντας ένα μικρό μεταξωτό καπότσο είναι τέτοιο mood.
Έτσι προφέρεται το «Μπλένχαϊμ»; Είμαι τόσο χαζή.
Πώς η Ρέιτσελ Βάις φαίνεται ακόμα καλύτερη με μια τεράστια ουλή στο πρόσωπο;
Αναφορά στον Τζόναθαν Σουίφτ!
Κανείς δεν γράφει μια μελαγχολική ερωτική επιστολή σαν μια queer γυναίκα, είτε είναι 1705 είτε 2026 (μέσω DM).
Ουάου, θέλω αυτή τη ριγωτή στολή αρλεκίν που φοράει η Άμπιγκεϊλ.
Θέλω επίσης τη ρόμπα της Άννας «που-περνάει-δύσκολα», παρεμπιπτόντως.
Και αυτές τις μαξιλαροθήκες με δαντέλα.
Εντάξει, τώρα φοβάμαι την Άννα και σταμάτησα να ζηλεύω πράγματα.
Τι ταινία!
Συχνές Ερωτήσεις
Φυσικά. Ακολουθεί μια λίστα με Συχνές Ερωτήσεις βασισμένες στις σκέψεις από την επανάληψη του The Favourite.
Συχνές Ερωτήσεις για το The Favourite
Ε1: Άκουσα ότι αυτή η ταινία είναι ιστορικό δράμα αλλά και μαύρη κωμωδία. Είναι ακριβές;
Α: Απολύτως. Ενώ έχει τα κοστούμια και το σκηνικό μιας βασιλικής αυλής του 18ου αιώνα, οι διάλογοι και οι καταστάσεις είναι έντονα μοντέρνοι, πνευματώδεις και συχνά βάναυσα αστεία με έναν πολύ σκοτεινό τρόπο.
Ε2: Ποια είναι η σημασία του ότι η γραμματοσειρά των τίτλων έναρξης είναι σοβαρή;
Α: Η απότομη, έντονη γραμματοσειρά σηματοδοτεί αμέσως ότι αυτό δεν είναι ένα ανθοστόλιστο, ρομαντικό ιστορικό έργο. Θέτει έναν τόνο οξύτητας, έντασης και μοντέρνας αισθητικής, προετοιμάζοντάς σας για τον δηκτικό και αντιπαραθετικό στυλ της ταινίας.
Ε3: Ποια είναι η Βασίλισσα Άννα και γιατί είναι κεντρική στην πλοκή;
Α: Η Βασίλισσα Άννα ήταν η πραγματική Βασίλισσα της Μεγάλης Βρετανίας στις αρχές του 1700. Στην ταινία, είναι μια σωματικά άρρωστη, συναισθηματικά ασταθής και βαθιά μοναχική μονάρχης. Ολόκληρη η πλοκή περιστρέφεται γύρω από δύο γυναίκες – τη Σάρα Τσώρτσιλ και την Άμπιγκεϊλ Μάσαμ – που ανταγωνίζονται να γίνουν η αγαπημένη της και να κερδίσουν πολιτική εξουσία και προσωπική ασφάλεια μέσω της επιρροής τους πάνω της.
Ε4: Τι υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύουν τα 17 κουνέλια στην κρεβατοκάμαρα της Βασίλισσας Άννας;
Α: Τα κουνέλια είναι ένα ισχυρό σύμβολο του πένθους της Βασίλισσας Άννας. Ιστορικά, υπέστη 17 αποβολές, θνησιγενείς ή βρεφικούς θανάτους. Τα κουνέλια αντιπροσωπεύουν κάθε χαμένο παιδί, τονίζοντας την πηγή του βαθύ τραύματος και της μοναξιάς της, που την καθιστούν ευάλωτη στη χειραγώγηση.
Ε5: Είναι ο πολιτικός πόλεμος στην ταινία βασισμένος σε πραγματική ιστορία;
Α: Ναι, σε γενικές γραμμές. Η ταινία διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ισπανικής Διαδοχής. Η σύγκρουση μεταξύ των Ουίγων και των Τόρυ είναι πραγματική, όπως και η επιρροή που είχε η Σάρα Τσώρτσιλ πάνω στη Βασίλισσα πριν αντικατασταθεί από την ξαδέλφη της, Άμπιγκεϊλ.
Ε6: Η κινηματογράφηση φαίνεται πολύ μοναδική, με περίεργες γωνίες και φακούς ψαριού. Γιατί;
Α: Ο σκηνοθέτης Γιώργος Λάνθιμος και ο διευθυντής φωτογραφίας Ρόμπι Ράιαν χρησιμοποίησαν σκόπιμα ασυνήθιστες τεχνικές, όπως φακούς ψαριού, χαμηλές γωνίες κάμερας και ευρείς γωνίες. Αυτό δημιουργεί μια αίσθηση παραμόρφωσης, κλειστοφοβίας και ψυχολογικής αστάθειας, αντανακλώντας τον παραμορφωμένο και παράλογο κόσμο της αυλής και την εσωτερική ταραχή των χαρακτήρων.